Een CI brengt veel onduidelijkheid


Om te overwegen....
Zoals gezegd zijn verreweg de meeste ouders blij dat ze voor CI gekozen hebben. Toch valt het pad dat ze daarna moeten afleggen, hen vaak zwaar. Ouders geven regelmatig aan, dat ze moeite hebben met het maken van keuzes. Vaak genoemd worden twijfels t.a.v. de taalkeuze en de schoolkeuze. Ook zijn ouders vaak onzeker over zaken zoals logeren bij vriendjes en familie, sportclubs, zelfstandig reizen, etc. 

Hoewel het voor de meeste ouders waarschijnlijk geen doorslaggevend argument zal zijn om tegen een CI te kiezen, zou je kunnen stellen: doof zijn is vooral heel duidelijk. En daartegenover gesteld: een CI  betekent vooral veel onduidelijkheid.

De duidelijkheid van Doof zijn

  1. Doof : het voordeel van het duidelijke etiket voor de buitenwereld. De buitenwereld ziet een kind dat gebarentaal gebruikt. De verwachtingen zijn dan duidelijk: niemand verwacht dat het kind Nederlands kan verstaan, iedereen snapt dat er extra moeite gedaan moet worden voor de communicatie met horenden.
  2. Doof : het voordeel van het duidelijke pad. Hoewel ook voor dove kinderen zonder CI moeilijke keuzes gemaakt moeten worden is men het er (tegenwoordig) meestal wel over eens dat gebarentaal de eerste taal moet zijn voor het kind. Als je wilt dat je kind zich optimaal ontwikkelt en je wilt als ouder je kind daar optimaal in begeleiden, dan weet je ook dat het goed is om gebarentaal te leren met het hele gezin. Als je lotgenoten zoekt voor je kind, weet je waar je moet zijn: op de dovenscholen en bij de dovengemeenschap. Je weet wat je doen moet om een goede ouder te zijn.
  3. Doof: het voordeel van de duidelijke identiteit. Een kind dat opgroeit met gebarentaal en met dove volwassenen als voorbeeld heeft een duidelijke identiteit. Dat is (wat de Dovenwereld betreft) een positieve identiteit: Doof zijn betekent dat je tot een culturele minderheid behoort, met een eigen taal en een eigen cultuur, iets om trots op te zijn.

Een CI-drager en zijn omgeving kampen daarentegen juist met allerlei onduidelijkheden.

Het onduidelijke van een van CI

  1. Het nadeel van het onduidelijke etiket. De buitenwereld weet vaak niet hoeveel het kind wel hoort en wat het mist. De verwachtingen kloppen vaak niet: op het speciaal onderwijs zijn de verwachtingen van wat het kind kan horen met een CI vaak te laag; het kind wordt onderschat; op het regulier onderwijs zijn de verwachtingen vaak te hoog: men overschat hoeveel een kind meekrijgt in vergelijking met horende kinderen, en het kind krijgt niet de extra ondersteuning die het eigenlijk nodig heeft. (bron: o.a. Jet Isarin ...)
  2. Het nadeel van het onduidelijke pad. Niemand kan voorspellen hoe goed een CI voor je eigen kind op termijn gaat uitpakken. Terwijl je zit met die onzekere toekomst, moeten er toch beslissingen en keuzes gemaakt worden.  Je moet bijvoorbeeld beslissen of je tóch gaat volhouden terwijl het kind zijn CI niet wil dragen. Je moet beslissen: hoeveel gebarentaal gaan we leren en gebruiken? Moeten we iedere dag oefeningen doen? Welke school moeten we kiezen?  In verschillende levensfasen van je kind loop je tegen vragen op, waar meestal geen duidelijke antwoorden op te geven zijn. Ook als je alles doet wat in je vermogen ligt, zal je je als ouder regelmatig afvragen: doe ik het wel goed?
  3. Het nadeel van de onduidelijke identiteit. Een kind met CI wordt op een dovenschool behandeld als doof, maar het kind ervaart dat het eigenlijk niet doof is. In het regulier onderwijs, en in de horende wereld, wordt een CI-drager benaderd als een horende. Echter vergeleken met een goed-horende zal de CI-drager toch veel missen, en regelmatig geconfronteerd worden met zijn beperking. CI-drager zijn wordt dan snel een negatieve identiteit. Daarbij is het waarschijnlijk de enige in zijn omgeving. Eenmaal in een horende omgeving terechtgekomen, zal het moeite kosten lotgenoten te vinden en daarmee contacten te onderhouden. Waar zijn de rolmodellen voor een kind met CI?

Conclusie?
Als je kiest voor een CI voor je kind, houd er dan rekening mee dát het voor de omgeving vaak niet duidelijk is. Veel mensen snappen niet dat een kind wel goed kan praten, maar toch 80% van de conversatie mist. Zonder uitleg zal de omgeving waarschijnlijk niet bereid zijn om zich steeds aan te passen. Best een lastige rol om te spelen: altijd maar weer aandacht vragen voor het probleem, en vragen om  rekening te houden met......

 

terug